खुसी हुन चाहनुहुन्छ ? कृतज्ञताको प्रयास गर्नुहोस् ।

प्रायशः त्यस समयमा कृतज्ञता राख्नु सबैभन्दा कठिन हुन्छ जब तपाईंलाई केही चीजको अभाव भएको महसुस हुन्छ । परन्तु तपाईंसँग भएका चीजमा भन्दा तपाईंसँग नभएका विषयमा ध्यान केन्द्रित गरेर तपाईं कस्ता आशीर्वादहरूलाई बेवास्ता गर्दै हुनुहुन्छ ?

आफ्नो जीवनमा असल विषय खोज्दै जाँदा, समयसँगै तपाईंले यो भेट्टाउनु सजिलो हुने छ ।

जब तपाईं आफ्ना आशीर्वादहरू गणना गर्नुहुन्छ, तिनीहरू कहाँबाट आउँछन् भनेर नबिर्सनुहोस् ।

स्वर्गका पितालाई—उहाँका पुत्रको उपहारसहित, उहाँका उपहारका लागि धन्यवाद दिनु—ले उहाँप्रतिको तपाईंको प्रेम र आस्थालाई अझै गहन बनाउन सक्छ । प्रथम अध्यक्षका दोस्रो सल्लाहकार अध्यक्ष डि. टड क्रिस्टोफरसनले पनि वर्णन गर्नुभयो, “परमेश्वरप्रति कृतज्ञता महसुस गर्नु र व्यक्त गर्ने … प्रसन्नदायी नवीकरणको भावनाले उपासनालाई भर्छ,” ले तपाईंलाई प्रसन्नता र शक्ति दिन्छ र तपाईंको गवाही सुरक्षित राख्नका लागि सहयोग गर्छ ।

स्पष्ट रूपमा, कृतज्ञता हुनुको अर्थ जीवनमा कठिन चीजहरूलाई बेवास्ता गर्नु वा सदैव खुसी महसुस गर्नु होइन । येशू ख्रीष्टले पनि पीडा महसुस गर्नुभयो र स्वीकार गर्नुभयो (हेर्नुहोस् अल्मा ७:११; सिद्धान्त र करार १९:१८-१९) । दुःख मरणशीलताको सामान्य अंश हो ।

परन्तु जे भए तापनि, एउटा विषय: स्वर्गका पिताको कृपाको योजना कहिल्यै परिवर्तन हुँदैन । जीवनमा तपाईंले अनुभव गर्ने सबै दुःख र पीडा येशू ख्रीष्ट र उहाँको प्रायश्चितका कारणले सही हुने छ (प्रकाश २१:४ हेर्नुहोस्) ।

बाह्र प्रेरितहरूको गणका एल्डर डिटर एफ. उक्डोर्फले वर्णन गर्नुभयो: “सङ्कटको समयमा कृतज्ञ हुनुको अर्थ हामी हाम्रो परिस्थितिसँग खुसी छौँ भन्ने होइन । यसको अर्थ आस्थाको दृष्टिबाट हामी हाम्रा वर्तमान चुनौतीहरूभन्दा बाहिर दृष्टि दिन्छौँ भन्ने हो ।”