ساختن نائوو

سَروَر به مقدّسین فرمود که در مکانی جدید گردِ هم آیند. این مکان نزدیک رودخانه‌ای بزرگ قرار داشت، جایی که زمین مرطوب و گل‌آلود بود. به نظر نمی‌رسید جای خوبی برای ساختن شهر باشد. اما جوزف اسمیت پیامبر می‌دانست که با کمک سَروَر، می‌توانند آنجا را زیبا کنند.

مقدّسین سخت تلاش کردند تا آنجا را به مکانی مناسب برای زندگی تبدیل کنند. جوزف نام شهر را نائوو گذاشت، که به معنی «جای زیبا» است.

سَروَر از مقدّسینش خواست معبدی در نائوو بسازند. مردم بی‌درنگ شروع به کار کردند.

سَروَر برکات عظیمی برای مردمش در نظر گرفته بود. آن‌ها در معبد با سَروَر، عهدها یا پیمان‌های ویژه‌ای می‌بستند. همچنین درباره طرح شادمانی پدر آسمانی برای همه فرزندانش می‌آموختند.

مقدّسین سخت تلاش کردند تا معبد را بسازند. ساختن معبد زمان زیادی برد، اما آنها با شوق فراوان مشتاق بودند تا درباره وعده‌های ویژه‌ای که سَروَر در معبدش برای آنها مقرر کرده بود بیاموزند.

صفحهٔ رنگ‌آمیزی

معبد خانۀ سَروَر است.

تصویر از کُری اِگبِرت

وقتی معبدی را می‌بینید، چه احساسی پیدا می‌کنید؟