Η φυλακή στο Λίμπερτυ

Πολλοί άνθρωποι στο Μιζούρι δεν συμπαθούσαν τους Αγίους. Ο κυβερνήτης έστειλε στρατιώτες για να τους αναγκάσει να φύγουν.

Οι στρατιώτες συνέλαβαν τον Τζόζεφ Σμιθ και άλλους ηγέτες της Εκκλησίας. Μία νύκτα οι φρουροί γελούσαν με τα άσχημα πράγματα που είχαν κάνει στους Αγίους.

Ο Τζόζεφ σηκώθηκε και φώναξε: «Σιωπή!» Μιλούσε με τη δύναμη του Θεού. Οι φύλακες ζήτησαν συγγνώμη και σταμάτησαν να μιλούν.

Αργότερα ο Τζόζεφ και οι φίλοι του κλείστηκαν σε μία φυλακή σε μια πόλη ονόματι Λίμπερτυ. Η φυλακή ήταν κρύα, μικρή και σκοτεινή. Είχαν μόνο βρόμικο άχυρο για να κοιμηθούν. Η τροφή που τους έδιναν τους αρρώσταινε.

Ο Τζόζεφ ανησυχούσε για τους Αγίους. Αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για να τους βοηθήσει.

Ο Τζόζεφ προσευχήθηκε πολύ. Ρώτησε αν ο Θεός είχε ξεχάσει αυτόν και τα μέλη της Εκκλησίας.

Ο Θεός απάντησε στην προσευχή του Τζόζεφ. Είπε: «Γιε μου, ας έχει ειρήνη η ψυχή σου». Ο Θεός είπε στον Τζόζεφ ότι οι δυσκολίες του δεν θα διαρκούσαν για πάντα και ότι θα ήταν για το καλό του. Υποσχέθηκε ότι θα ήταν με τον Τζόζεφ «στους αιώνες των αιώνων» (Διδαχή και Διαθήκες 121:7, 46).

Σελίδα χρωματισμού

Μπορώ να είμαι σαν ένα φως στους άλλους.

Εικονογράφηση υπό Corey Egbert

Πώς είστε καλό παράδειγμα στους άλλους;