Finna styrk og líkn í Jesú Kristi: Dana Earl

Fyrir mörgum árum fór ég að skrifa niður frásögur úr lífi mínu, frá því þegar ég hafði skynjað andann eða fundið fyrir áhrifum frelsarans í lífi mínu eða skynjað líkn hans þegar ég þarfnaðist hennar. Ég hóf að skrifa þessar sögur niður því mig langaði að gefa börnunum mínum þær. Það sem gerðist hins vegar í þessu ferli var að ég fór að sjá hönd Guðs í lífi mínu. Ég fór að sjá í gegnum það að skrifa niður þessa reynslusögur, að Guð hafði verið til staðar fyrir mig, að ég hafði séð hönd hans, að ég hafði upplifað þessa dásamlegu reynslu og að ég hafði sönnun fyrir því að hann elskaði mig og að ég hafði vitað að hann væri til staðar. Og ég sá þetta eiginlega fyrir mér, þessar litlu gjafir sem ég gat næstum því séð mig setja í vasa minn, sem ég gæti borið með mér. Svo þegar ég átti slæman dag eða mánuð, gat ég dregið þessa reynslu upp og sagt: „Ég veit. Vegna þess að þessi reynsla sem ég upplifði var raunveruleg og ég efast ekki því að ég upplifði þetta. Og ég á hana, hún er mín.“

Og ég hugsa, ég veit og er sannfærð um að Himneskur Faðir vill að við eigum upplifanir með honum. Ég trúi því að það sé þess vegna sem við eigum ritningar − svo að við getum reynt hluti með honum. Og já, ég er sjónræn manneskja, þess vegna á ég þessar vasareynslusögur sem ég ber með mér. Og ég get dregið fram hverja og eina þeirra þegar ég þarfnast þeirra. Og vegna þess að ég skrifað þær niður get ég kallað þær fram. Hvenær sem ég þarfnaðist þeirra, þá voru þær til staðar.

Svo ástæða þess að ég vil fanga þessar sögur og halda í þær er vitnisburður fyrir mig um það sem ég hef upplifað og fyrir börn mín og afkomendur en einnig til að bera Himneskum föður mínum vitni um að ég sá hann, að ég sá og vissi. Mér finnst sumar þeirra vera eins og koss á ennið. Að ég skynjaði það og að ég vissi. Og ég vil viðurkenna það. Svo ég held áfram að skrifa þær, svo að ég geti borið vitni um að ég sá það eða skynjaði það.